Nieuwe muzen, oude films en Marc Jacobs zoals alleen Sofia Coppola hem kan vastleggen.
Kun je iemand begrijpen aan de hand van zijn of haar garderobe? En kun je verliefd op iemand worden puur vanwege de manier waarop hij of zij zich kleedt? De documentaire *Marc by Sofia* stelt precies deze vragen. Gemaakt in samenwerking met Sofia Coppola en Marc Jacobs, volgt de documentaire het creatieproces van zijn herfst/wintercollectie 2024 – een show die aanvoelde als een melancholische stoet van gebroken poppen en tegelijkertijd een van de meest krachtige mode-momenten van het seizoen was.
Sofia Coppola schetst hier geen klassiek portret van de ontwerper. In plaats daarvan stelt ze een sfeervolle verzameling beelden, herinneringen en details samen waarmee Jacobs' creatieve wereld zich ontvouwt. Ze gaat over film, schoonheid, modeherinneringen, maar ook over zijn grootmoeder, mascara, of hoe een goed onderhouden legende een belangrijke rol kan spelen in een carrière. En het zijn juist deze kleine inkijkjes die de documentaire zo interessant maken. Hier zijn tien momenten die het vermelden waard zijn.
1. Het is niet alleen een modedocumentaire, maar ook een liefdesbrief aan de filmwereld
Marc by Sofia zit vol met filmische verwijzingen. Klassieke musicals en gestileerde vrouwenwerelden duiken hier op, van Funny Girl tot All That Jazz, van Hello, Dolly! tot The Bitter Tears of Petra von Kant. Overigens was Hello, Dolly! de eerste film die Marc Jacobs ooit in de bioscoop zag. Elizabeth Taylor zweeft als een soort spirituele beschermvrouwe over de documentaire, en op een gegeven moment spreekt Jacobs een zin uit die de sleutel tot de hele film zou kunnen zijn: All roads lead to Liz! Voor de herfst/wintercollectie van 2024 vertaalt deze filmische verbeelding zich in gigantische, donkere, volumineuze kapsels, gecreëerd door pruiken over elkaar heen te dragen.
2. De grungecollectie was niet de reden voor zijn vertrek bij Perry Ellis
De modegeschiedenis herhaalt graag dat Marc Jacobs werd ontslagen na zijn inmiddels legendarische grungecollectie voor Perry Ellis in 1993. Maar de documentaire corrigeert dit goed klinkende verhaal op subtiele wijze. Jacobs geeft toe dat het niet helemaal waar is. Het is gewoon de versie van het verhaal die hem het meest aansprak. In werkelijkheid dacht hij toen al na over zijn volgende stappen. Tegelijkertijd begreep hij echter heel goed hoeveel marketingwaarde een beetje gecontroleerde chaos kon hebben. En dat is precies waar Marc Jacobs al decennia lang heel goed in is.
3. Na de grungecollectie was hij bang voor de mensen die hij bewonderde
Courtney Love zou de stukken uit de grungecollectie die Marc haar stuurde hebben verbrand. En hoewel het later bijna een modelegende werd, geeft Jacobs toe dat haar reactie destijds een diepe indruk op hem heeft achtergelaten. Toen Kim Gordon van Sonic Youth later contact met hem opnam over een mogelijke samenwerking aan een videoclip, verstijfde hij volledig. In de documentaire zegt hij dat hij bang is voor de mensen die hij bewondert en niet het doelwit van hun spot wilde worden. Zoals we weten, is hij dat ook niet geworden. De Sugar Kane-video is inmiddels een klassieker en Kim Gordon en Marc Jacobs zijn vrienden geworden.
4. De documentaire introduceert Jacobs' nieuwe muze
Een van de meest interessante gezichten in de film is Delilah Koch, Marc Jacobs' pasmodel en een van de gezichten van zijn Perfect-parfum. Ze is vaak de eerste die nieuwe ontwerpen uitprobeert en silhouetten, kousen en nagellakkleuren test. Ze komt in de documentaire erg beheerst over. Ze past daarmee in de lange rij van Jacobs' muzen, waaronder Dakota Fanning en Rachel Feinstein. Naast mode zet Delilah zich ook in voor geestelijke gezondheid en zelfmoordpreventie.
5. Zijn eerste schoonheidsrolmodel was zijn eigen moeder
Een van de mooiste herinneringen in de documentaire is die aan Jacobs' moeder. Marc beschrijft hoe hij als kind toekeek hoe ze zich klaarmaakte voor afspraakjes. Op een gegeven moment schraapte ze met een mes zwart fluweel en voegde dat toe aan haar mascara om haar wimpers dikker en dramatischer te laten lijken. Jacobs was hierdoor gefascineerd. Zelfs toen, zegt hij, begon het idee te ontstaan dat schoonheid een manier is om de persoon te creëren die je op dat moment wilt zijn. Deze fascinatie is nooit verdwenen. Zijn etherische wimpers blijven een van de bepalende elementen van zijn catwalk-schoonheid, en zijn inmiddels stopgezette beautylijn was net zo iconisch.
6. Zijn grootmoeder Helen breide zijn eerste samples
In de documentaire brengt Marc Jacobs keer op keer een eerbetoon aan zijn grootmoeder Helen, die hem niet alleen leerde van mooie dingen te houden, maar ook de ongeschreven regels van stijl te begrijpen. Hij vertelt hoe hij vroeger met haar ging winkelen voor prachtige kleding en hoe ze een hele dag kon plannen rond waar ze zou gaan winkelen. De ene dag Saks, de volgende Bergdorf. Toen Jacobs begin jaren 80 zijn truienlijn lanceerde, waren het de handen van zijn grootmoeder die de eerste samples maakte7. Namaak kan soms succes versnellen
Tijdens zijn werk voor Louis Vuitton realiseerde Marc Jacobs zich dat als hij iets wilde veranderen en cool wilde maken, hij het eerst een beetje moest ontwrichten. Dit leidde tot een samenwerking met Stephen Sprouse, die in 2001 het heilige Louis Vuitton-monogram bespoot met graffiti-achtige esthetiek. Sommige managers waren geschokt en weigerden de tassen überhaupt te produceren. Maar toen kwam er een onverwachte wending. De interesse in het ontwerp was zo groot dat namaakfabrikanten hun eigen fantasieversies van Vuitton x Sprouse begonnen te produceren. Dat overtuigde het merk ervan dat de vraag echt was. Tegenwoordig wordt deze samenwerking herinnerd als een briljante zet, maar destijds duurde het even voordat anderen het begrepen.
8. Zelfs Marc Jacobs is zenuwachtig voor een show
Een ander aantrekkelijk aspect van de film is dat Jacobs niet wordt neergezet als een onaantastbaar genie. Vlak voor de show van de herfst/wintercollectie 2024 geeft hij toe dat hij de neiging heeft erg zenuwachtig te zijn. Hij zegt dat het een fysieke sensatie is. Hij werkt om zijn werk te kunnen laten zien, en tegelijkertijd is hij er erg bang voor. Wat hem drijft, zijn die paar minuten van vreugde wanneer hij het resultaat op de catwalk ziet. En dan wil hij het allemaal opnieuw beleven.
9. Achter de schermen zie je pas echt wat voor soort maker hij is
Enkele van de meest indrukwekkende scènes van de documentaire spelen zich achter de schermen af. Hier werkt Marc Jacobs samen met mensen die tot de absolute top behoren: visagiste Diane Kendal, haarstylist Duffy, PR-strateeg Michael Ariano en stylist Alastair McKimm. En juist hier is zijn kalmte duidelijk zichtbaar. Op een gegeven moment onderbreekt hij McKimms poging tot een laatste touch-up vlak voordat de modellen de catwalk opgaan en gebaart hij hem simpelweg om het zo te laten. Dan begint de show.
10. Sofia Coppola en Marc Jacobs herinneren ons eraan dat creativiteit afstand nodig heeft
De hele documentaire dient als een herinnering dat creativiteit vaak voortkomt uit het vermogen om dingen even hun gang te laten gaan. Marc by Sofia biedt geen uitputtende biografie of grote onthullingen. In plaats daarvan is het een elegante, zeer verfijnde blik op een ontwerper die allang geen ontwerper meer is, maar een cultureel icoon. En misschien is dat precies waarom het zo goed werkt. Het probeert niet alles tot in detail uit te leggen. Het laat je simpelweg even in zijn wereld ronddwalen.
