Lil Miquela heeft 1,5 miljoen volgers op Instagram. Ze is 19 jaar oud, woont in Los Angeles, is model en muzikant – maar wat haar bijzonder maakt, is dat ze niet echt is. Dit computergegenereerde supermodel is het digitale project van een in L.A. gevestigde modellenbureau genaamd Brud, dat onlangs in de laatste financieringsronde ongeveer 6 miljoen dollar ophaalde van investeerders zoals Sequoia Capital.
Het feit dat Lil Miquela schijnbaar echte opdrachten krijgt, laat zien hoe de grenzen tussen traditioneel modelleren en virtuele modellen vervagen. Ze is geïntroduceerd in de modewereld, en gerenommeerde merken zoals Balmain, Dior, Prada en Louis Vuitton werken nu met CGI-modellen. Deze digitale modellen bieden bureaus nieuwe mogelijkheden om innovatieve campagnes te ontwikkelen en het bereik van hun echte modellen aan te vullen.
Onlangs verscheen Lil Miquela in de 40-jarige jubileumcampagne van UGG en voegde zich naadloos naast twee echte influencers. Voor de gemiddelde kijker is het nauwelijks te zien dat ze geen menselijk model is. Deze ontwikkeling roept interessante vragen op voor modellenbureaus: verhogen virtuele modellen echt de ROI of zijn ze slechts een tijdelijke hype in de modellenscene?
In de nieuwste aflevering van TheCurrent’s Innovators Podcast besprak tech-expert Liz Bacelar dat CGI-modellen niet alleen een marketingtruc zijn, maar ook kunnen worden gezien als een vorm van artistieke expressie. Tegelijkertijd weerspiegelt het hoe schoonheidsidealen worden beïnvloed door digitale modellen en welke rol modellenbureaus zouden kunnen spelen in een steeds meer virtualiseerde toekomst.
Hoewel de betrokkenheid van CGI-influencers vaak lager is dan die van menselijke modellen – soms tot 90%, volgens Launchmetrics – bieden ze nog steeds nieuwe kansen voor modelleren en strategisch werk voor bureaus die deze technologie vroeg omarmen.
