Velen dachten dat digitale modeweken een tijdelijke oplossing zouden zijn, die slechts tot 2021 zou duren. Modellen en mode-liefhebbers verwachtten schouder aan schouder rond de catwalk te zitten, live te streamen op Instagram en nauw samen te werken met anderen achter de schermen. Maar de realiteit is anders: modeweken blijven digitaal plaatsvinden of met slechts een beperkt publiek.
De aanhoudende impact van de pandemie betekent dat modellen ook tijdens digitale shows afstand moeten houden. Achter de schermen zijn mondkapjes verplicht en elk model en crewlid wordt getest op COVID-19 voordat ze arriveren. Ondanks deze voorzorgsmaatregelen straalt modelleren op de catwalk nog steeds hoop en creativiteit uit. Stylisten en ontwerpers hebben optimisme omarmd, waarbij de meeste collecties weinig duidelijke tekenen van de pandemie tonen, afgezien van enkele selectieve mondkapjesontwerpen.
Rick Owens is een opvallende uitzondering. In reactie op de realiteit van de lockdown verplaatste hij zijn shows van Parijs naar Venetië en presenteerde daar drie collecties. Op de catwalk van Lido Island bevatte zijn herfst- en wintercollectie 2021 prominent mondkapjes geïntegreerd in de styling. In een interview met Vogue reflecteerde Owens: “Ik begrijp het niet. Waarom was ik de enige ontwerper die mondkapjes liet zien? Of een van de weinigen? Doen we alsof het niets is? Dat de omstandigheden waaronder we nu leven niet langer geldig zijn?”
De reactie van de modewereld is gemengd geweest. Sommige merken zagen commerciële kansen en produceerden mondkapjes voor winst, terwijl anderen hun fabrieken aanpasten om infectiebestrijdingsapparatuur te maken. Ondertussen blijven modellenbureaus en ontwerpers zich concentreren op de kunst van het modelleren en vinden ze manieren voor modellen om kleding veilig te presenteren, terwijl de spanning van een live show behouden blijft – zelfs virtueel.
Volgens Vogue-schrijver Anders Christian Madsen is de modewereld nu verdeeld: sommigen omarmen escapisme, sommigen zijn pragmatisch, en anderen bevinden zich ergens daartussenin. Owens over zijn aanpak: “Ik neem alles in overweging. We kunnen bepaalde dingen vieren, maar we moeten ook realistisch zijn. Ik kan zeker vrij cynisch zijn over mezelf, maar uiteindelijk ben ik absoluut een optimist. En misschien een beetje fatalist.”
Naarmate de mode evolueert in dit tijdperk van digitaal modelleren en veiligheidsbewuste evenementen, ontdekken modellenbureaus, ontwerpers en modellen dat creativiteit en realisme kunnen samengaan. De rol van het model is uitgebreid – niet alleen om mode te tonen, maar ook om veerkracht, aanpassingsvermogen en hoop te belichamen voor een industrie die leert omgaan met ongekende tijden.
