Het mag onvoorstelbaar lijken dat een model worstelt met onzekerheid, en toch is dat mijn ervaring. De eerste keer dat ik de term supermodel hoorde, resoneerde deze als een bron van kracht in mij. Door dit idee te omarmen en mezelf toe te staan een bijna bovennatuurlijk personage aan te nemen, kon ik de grenzen die ik mezelf had opgelegd overstijgen en veel meer bereiken dan ik ooit had gedacht. Deze innerlijke transformatie is een integraal onderdeel van modelleren, een beroep dat veel verder gaat dan uiterlijk.
Precies daarom ben ik, dertig jaar later, nog steeds diep gepassioneerd door de mode-industrie. Mode en schoonheid kunnen in hun puurste vorm instrumenten van empowerment worden, bijna als een pantser. Ze stellen modellen in staat zichzelf te definiëren, opnieuw te definiëren of een bepaald kenmerk te benadrukken. Vaak hebben we ook begeleiding nodig, of het nu van een mentor, een modellenbureau of de creatieve omgeving die modellenbureaus bieden komt, om onze weg te vinden en door te zetten ondanks twijfel.
Aan het begin van mijn carrière gaf Karl Lagerfeld me een waardevol advies: blijf jezelf en vertrouw op je instinct, in plaats van te proberen te voldoen aan de verwachtingen van anderen. Dit idee weerspiegelt de beroemde uitspraak van Oscar Wilde: “Wees jezelf; iedereen anders is al bezet.” Tot mijn eerste magazinecover leefde ik met de angst dat alles elk moment kon stoppen. Toch, door mezelf te bewijzen dat ik kon slagen in een wereld die soms ver van mijn instinctieve aard lag, ontwikkelde ik een veel diepere veerkracht en zelfvertrouwen.
In deze overweging neemt het begrip icoon een centrale plaats in. Iconisch zijn kan niet in één ogenblik worden afgedwongen: tijd is essentieel. In tegenstelling tot gewone, vaak vluchtige bekendheid, blijkt een icoon door de blijvende impact van een beeld, persoon of beweging. Het is deze tijdloze dimensie die bepaalde figuren in het modelleren onderscheidt en de modegeschiedenis markeert.
De kracht van een beeld was vooral duidelijk in mijn samenwerking met de Duitse fotografe en regisseur Ellen Von Unwerth. Zij zag een stukje Brigitte Bardot in mij en begeleidde me, met humor en vrijheid, naar deze rol. Samen creëerden we een esthetiek die emblematisch werd voor de Guess Jeans-campagnes, waarbij momenten die voyeuristisch hadden kunnen lijken, werden omgezet in sterke, mooie en inspirerende beelden.
Ik beschouw deze periode als een werkelijk gouden tijdperk van de mode. Voor het digitale tijdperk duurden fotoshoots weken, en modellen, ondersteund door hun modellenbureaus, stonden centraal bij de merken. Visionaire ontwerpers zoals Gianni Versace herdefinieerden modeshows en transformeerden elke presentatie in een mediaperformance waarin mode, muziek en kunst samenkwamen om een impact te hebben die ver buiten de industrie reikte.
Tot slot blijft het vieren van geschiedenis essentieel. Toen Donatella Versace Naomi Campbell, Cindy Crawford, Helena Christensen en Carla Bruni samenbracht voor het slot van de lente-zomer 2018 show in Milaan, eerde ze Gianni’s nalatenschap en creëerde ze een emotioneel geladen moment. In dit specifieke geval maak ik een uitzondering: het moment zelf was werkelijk iconisch.
