Chanel’s nieuwe circulaire initiatief, Nevold, zorgt voor discussie binnen de mode- en modellenwereld over wat echte duurzaamheid in de luxesector betekent. Het project is opgezet om het tekort aan traceerbare, hoogwaardige grondstoffen zoals katoen, wol, zijde en leer aan te pakken en gaat verder dan de gebruikelijke recyclinggebaren. Het richt zich op het herdenken van hoe materialen worden gewonnen en hergebruikt. Door afvalbeheer, textielrecycling en strategische samenwerkingen binnen de industrie te integreren, probeert Chanel zijn bedrijfsmodel opnieuw te definiëren op een manier die niet alleen ontwerpers en merken kan beïnvloeden, maar ook het bredere ecosysteem dat modellen en modellenbureaus in luxecampagnes ondersteunt.
Nevold is niet zomaar een nieuwe duurzaamheidsslogan; het is een strategische reactie op structurele problemen in de toeleveringsketen van de mode-industrie. In plaats van zich enkel te richten op doorverkoop of circulariteit op consumentenniveau, werkt dit initiatief diep binnen de productienetwerken van Chanel. De focus ligt op het transformeren van zowel onverkochte voorraden als textielafval tot toekomstige materialen die voldoen aan luxestandaarden. Deze benadering wijst op een verschuiving van traditionele lineaire praktijken naar een meer regeneratief modemodel dat de industrienormen zou kunnen beïnvloeden.
Critici van het project uiten zorgen over mogelijke greenwashing, waarbij duurzaamheidsclaims meer dienen voor het imago dan voor daadwerkelijke impact. Sceptici stellen dat zonder het aanpakken van overproductie — een belangrijke oorzaak van milieuschade — dergelijke circulaire inspanningen slechts beperkte effectiviteit hebben. Voorstanders wijzen er echter op dat Chanel’s investeringen in recyclinginfrastructuur, waaronder de overname van bedrijven die gespecialiseerd zijn in afvalbeheer, een diepere betrokkenheid tonen dan louter public relations. Verklaringen van de leiding van het merk benadrukken dat dit bedoeld is als een langetermijnstrategie en niet als een kortstondige trend.
Voor modellen en modellenbureaus die actief zijn in de luxemode zijn deze verschuivingen in de sector van belang. Duurzaamheidsverhalen bepalen steeds vaker hoe merken zich wereldwijd positioneren, beïnvloeden redactionele content en definiëren de waarden achter modecampagnes. Naarmate Chanel en andere merken hun bedrijfsmodellen richting circulariteit ontwikkelen, zullen de verhalen die modellen helpen vertellen — op de catwalk, in editorials en in digitale content — steeds vaker diepere betrokkenheid bij milieuvraagstukken weerspiegelen in plaats van slechts oppervlakkige trends.
Uiteindelijk benadrukt Chanel’s Nevold-project een bredere spanning binnen de luxemode: hoe exclusiviteit en aantrekkingskracht te verenigen met oprechte milieuzorg. Of dit initiatief een blauwdruk voor anderen wordt of een casestudy in het navigeren door het complexe duurzaamheidslandschap, moet nog blijken. Wat duidelijk is, is dat dit gesprek niet alleen over materialen gaat, maar over hoe de mode-industrie als geheel — inclusief modeling, modellen en modellenbureaus — zich aanpast aan nieuwe ecologische en culturele verwachtingen.
